Ik werk binnen specialistische zorg bij SGLVG cliënten. Dit staat voor sterk gedragsgestoord, licht verstandelijke beperking met gedragsproblematiek. Als ik uitleg geef over de doelgroep waarbinnen ik werkzaam ben geef ik eigenlijk het volgende aan: Het is een zeer diverse doelgroep van mensen die verschillende problematieke en stoornissen hebben. Hierbij kun je denken aan borderline, angststoornissen en autisme spectrumstoornissen.

Het lastige bij deze doelgroep is dat zij een licht verstandelijke beperking hebben, hierdoor wordt het leven voor hen in de maatschappij moeilijk. Aan de buitenkant zie je niet dat de cliënten licht verstandelijk beperkt zijn. Dit leidt ertoe dat deze cliënten vaak over- of onderschat worden. De cliënten zien zichzelf  niet als hulpbehoevend en proberen de begeleiding en ondersteuning die je als begeleider biedt vaak af te stoten. Hierdoor is een cliënt dus zeer kwetsbaar.

Vaak komt er dan probleemgedrag bij kijken, je kunt dan denken aan agressief gedrag (slaan, schoppen, schreeuwen, krabben, bijten, gooien), destructief gedrag (spullen kapotmaken), automutilatie (zelfverwondend gedrag). Na het probleemgedrag komt de cliënt toch weer naar je toe met de vraag of je ze kan helpen binnen een bepaalde situatie.

Het grote probleem bij deze doelgroep is dat zij vaak ook een verslavingsgevoelig zijn. Door de licht verstandelijke beperking zijn er vaak geen behandelcentra waar zij terecht kunnen met de verslaving.
Dit maakt dat de cliënten een negatieve ervaring opdoen in hun leven. De doelgroep krijgt in het leven vaak te maken met teleurstellingen die zij moeilijk kunnen plaatsen of verwerken. Dit zorgt voor stress waar de cliënten moeilijk mee om kunnen gaan waardoor meer gedragsproblemen naar voren komen en psychopathologie.

Deze doelgroep heeft veel behoefte aan ondersteuning en begeleiding.
Als begeleider moet je heel creatief zijn en in kunnen spelen op onverwachte situaties. Met creatief bedoel ik de manier van werken. Alle cliënten vragen om een andere benaderingswijze, deze moet je in kunnen zetten. Ook moet je als begeleider incasseringsvermogen hebben. Cliënten kunnen je confronteren met jezelf als persoon zoals je bent, doet en je uiterlijk. Cliënten kunnen je kwetsen en dit moet je als begeleider kunnen incasseren. Ook probleemgedrag wat naar voren kan komen binnen de begeleiding moet je kunnen incasseren, denk dan aan bovengenoemd probleemgedrag.

Maar wat maakt het dan zo leuk om bij deze doelgroep te werken. De doelgroep SGLVG vind ik persoonlijk erg leuk maar waarom. Geen enkele dag is hetzelfde en je moet altijd voorbereid zijn op onverwachte situaties. De cliënten veranderen iedere dag, zij weten zelf vaak nog niet wat ze willen gaan doen in de toekomst. Samen met de cliënten ga je bekijken wat ze zouden kunnen doen en willen doen. Als begeleider leer je hoe je cliënten moet stimuleren en motiveren want daar draait het om binnen deze doelgroep. 
Ik ben zelf nog student op de Han hogeschool Arnhem en Nijmegen en volg de SPH. 5 juli 2010 studeer ik af.

De SGLVG cliënten hebben mij gemaakt tot de hulpverlener die ik nu ben. Ik heb geleerd hoe ik om moet gaan met verschillende situaties, verschillende begeleidingsstijlen en ziektebeelden. Ik heb geleerd hoe ik verantwoordelijkheid moet dragen voor de cliënten in de vorm van ondersteunen en begeleiden. Ik weet wat mijn grenzen zijn op het gebied van een vertrouwensband creëren, grensoverschrijdend gedrag en verantwoordelijkheid.

Binnen mijn opleiding werken studenten met cliënten die bekend zijn met een dubbel diagnose (verslaving en psychopathologie). Voor deze cliënten zijn duidelijke behandelplannen geschreven die zij in kunnen zetten tijdens de behandeling. Ik zeg vaak ik werk met cliënten die bekend zijn met een triple diagnostiek (verslaving en psychopathologie en heel belangrijk de licht verstandelijke beperking). Voor deze cliënten zijn maar weinig behandelplannen en methodes ontwikkeld waardoor het werken met hen soms moeilijk kan zijn. Ook op deze momenten wordt van jou als begeleider gevraagd om creatief en vindingrijk te zijn.

Ik ben blij dat er op het moment veel aandacht wordt geschonken aan deze doelgroep.
Ik hoop dat de resultaten van de verschillende onderzoeken leiden tot een methodiek of behandeling die ondersteuning kan bieden binnen de begeleiding van SGLVG cliënten. Daarnaast ben ik blij dat er verschillende instellingen en organisaties zijn die het probleem van de SGLVG cliënten niet onderschatten en ook hen binnen behandelingen op kunnen gaan nemen.

Onderschat de SGLVG cliënten niet, zij kunnen meer dan we denken maar hebben hierbij wel de juiste begeleiding en ondersteuning bij nodig.

Sanne Willems